Implant zęba krok po kroku: jak wygląda leczenie, ile trwa i co dzieje się między wizytami

„Wstawić implant” brzmi jak jeden zabieg, a w rzeczywistości to kilka etapów rozłożonych na miesiące. Pacjenci, którzy nie znają tej kolejności, dziwią się, że po operacji nie dostali od razu zęba – albo przeciwnie, że czasem go dostają. Rozkładamy drogę od konsultacji do stałej korony na kroki, żeby łatwiej było zaplanować czas.

Krok pierwszy: diagnostyka

Wszystko zaczyna się od badania i tomografii komputerowej. Zdjęcie panoramiczne pokazuje zęby w dwóch wymiarach, tomografia – kość w trzech: wysokość, szerokość, gęstość oraz odległość od nerwu i zatoki szczękowej. To na jej podstawie lekarz decyduje, czy implant można wszczepić od razu, czy najpierw potrzebna jest odbudowa kości. Na tym etapie omawia się też stan zdrowia: nieuregulowana cukrzyca, niektóre leki na osteoporozę i aktywne zapalenie dziąseł wpływają na gojenie.

Krok drugi: wszczepienie

Sam zabieg trwa od dwudziestu minut do godziny na jeden implant i odbywa się w znieczuleniu miejscowym. Lekarz przygotowuje w kości łoże, wkręca tytanową śrubę i zamyka ją śrubą zamykającą albo od razu zakłada śrubę gojącą. Dziąsło zszywa się. Ból po zabiegu jest zwykle umiarkowany i mija po kilku dniach, obrzęk – po tygodniu.

Krok trzeci: osteointegracja

Najdłuższy i najmniej widoczny etap: kość wrasta w powierzchnię implantu i go stabilizuje. W żuchwie trwa to około trzech miesięcy, w szczęce, gdzie kość jest bardziej miękka – od czterech do sześciu. W tym czasie implantu się nie obciąża: w miejscu zęba jest pusto albo stoi tymczasowe uzupełnienie, które na nim nie spoczywa. Pacjent żyje normalnie, unika jedynie żucia w tym miejscu i dba o higienę.

Krok czwarty: śruba gojąca i wycisk

Gdy implant się zintegruje, zakłada się na niego śrubę gojącą – niewielki walec, wokół którego w ciągu jednego–dwóch tygodni układa się równy kontur dziąsła. Potem pobiera się wycisk albo skanuje łuk, a laboratorium wykonuje łącznik i koronę.

Krok piąty: korona

Ostatnia wizyta to osadzenie stałej korony – przykręcanej lub cementowanej na łączniku – oraz sprawdzenie zgryzu i kontaktów z sąsiednimi zębami. Od tej chwili implant pracuje jak własny ząb: gryzie się nim, czyści szczoteczką i nicią, a raz na pół roku pokazuje lekarzowi.

Ile to trwa łącznie

Od konsultacji do stałej korony mija od trzech do ośmiu miesięcy w zależności od łuku i tego, czy potrzebna była odbudowa kości. Najdłuższa część – gojenie – nie wymaga obecności w klinice, dlatego dla pacjenta z daleka liczy się nie liczba miesięcy, lecz liczba przyjazdów i to, czy każdy z nich jest zaplanowany z wyprzedzeniem.

Kiedy ząb dostaje się od razu

Obciążenie natychmiastowe – tymczasowa korona w dniu zabiegu – jest możliwe, gdy implant osiągnął w kości wystarczającą stabilność, a zgryz pozwala wyłączyć go z żucia. Najczęściej robi się tak w strefie uśmiechu, gdzie chodzenie bez zęba przez kilka miesięcy jest uciążliwe. Decyzję podejmuje lekarz na podstawie pomiarów stabilności, nie życzeń pacjenta.

Jak to zaplanować, gdy klinika jest za granicą

Dla pacjenta z Polski cały proces daje się zamknąć w dwóch, najwyżej trzech przyjazdach: pierwszy na diagnostykę i wszczepienie, drugi po kilku miesiącach na wycisk i koronę, przy czym część kontroli można odbyć zdalnie na podstawie zdjęć. Tak zorganizowana jest implantacja zębów we Lwowie w klinice BIOCLINIC: tomografia, zabieg, obserwacja w okresie gojenia i protetyka odbywają się w jednym miejscu, około 70 km od polskiej granicy, a harmonogram wizyt ustala się z góry pod terminy przyjazdów.

W skrócie

Implantacja to diagnostyka, zabieg, kilka miesięcy gojenia, śruba gojąca i korona. Czas zależy od łuku i stanu kości, a możliwość otrzymania tymczasowego zęba od razu określa lekarz. Znając etapy, łatwiej zaplanować przyjazdy i nie oczekiwać wszystkiego po pierwszej wizycie.